Ukończyłam Psychologię na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Muzykoterapię we Wrocławskiej Akademii Muzycznej. Poprzez udział w różnorodnych kursach, szkoleniach, konferencjach aktualizuję oraz pogłębiałam swoją wiedzę i umiejętności terapeutyczne. Ukończyłam Studium Systemowej Terapii Rodzin, Terapię Dzieci i Młodzieży oraz Psychologię Sądową w Dolnośląskim Centrum Psychoterapii we Wrocławiu, a także podyplomowe studia z zakresu przygotowania pedagogicznego na UWr. Jestem praktykiem metody Kids’ Skills – Dam Radę, opartej na Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach oraz Mindfulness – Uważność w edukacji. Ukończyłam trenerskie szkolenia Trening Zastępowania Agresji TZA oraz Trening Umiejętności Społecznych TUS. Posiadam uprawnienia diagnostyczne do prowadzenia badań Monachijską Funkcjonalną Diagnostyką Rozwojową Dzieci do 6 roku życia.
Od siedemnastu lat jako psycholog wspieram dzieci, młodzież oraz ich rodziny. Praca z ludźmi jest moją pasją, a swoją psychologiczną przygodę zaczęłam od pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym. Doświadczenie zawodowe zdobywałam pracując jako diagnosta i terapeuta m.in. w Centrum Diagnostyczno – Rehabilitacyjnym „Promyk Słońca”, Stowarzyszeniu „Ostoja” na Rzecz Osób z Niepełnosprawnościami, Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej, Dziennym Ośrodku Psychiatrii i Zaburzeń Mowy dla Dzieci i Młodzieży oraz w szkołach. Na co dzień współpracuję z zespołami interdyscyplinarnymi, terapeutycznymi oraz specjalistami patrzącymi na trudności dzieci i młodzieży w sposób holistyczny. W procesie terapeutycznym wykorzystuję modalności z nurtu poznawczo – behawioralnego oraz systemowego. Uwielbiam pracę na zasobach i odkrywaniu mocnych stron moich podopiecznych. Dążę do tego, aby dzieci i młodzież, a także ich rodzice mieli przekonanie o swoich zdolnościach, talentach, kompetencjach, dostrzegali swój potencjał i możliwość wpływu na własne życie. Bardzo cenię współdziałanie w triadzie, gdyż to właśnie współpraca na linii dziecko – dorosły – terapeuta przynosi fundamentalne efekty. W mojej pracy zawsze stawiam na relację opartą na wzajemnym zaufaniu, poczuciu bezpieczeństwa i zrozumieniu.
Zazwyczaj pierwsza myśl o wizycie u psychologa pojawia się u Rodziców w momencie, kiedy coś w rozwoju lub zachowaniu dziecka budzi ich obawy, wątpliwości, niepokoje. Często bywa tak, że swoimi trudnymi i niezrozumiałymi dla rodziców zachowaniami dziecko próbuje pokazać im, że doświadcza czegoś trudnego, że z czymś nie umie sobie poradzić i potrzebuje wsparcia. W trakcie spotkań konsultacyjnych psycholog stara się pomóc rodzicom w zrozumieniu, co takiego dzieje się w życiu ich dziecka oraz co mogą zrobić, by być dla niego wsparciem. Warto konsultować się ze specjalistą, który będzie umiał właściwie ocenić sytuację i odpowiedzialnie zadecydować o kolejnych krokach oddziaływań terapeutycznych.
Im szybciej zidentyfikuje się problem i podejmie właściwe działanie, tym większa szansa na skuteczne jego rozwiązanie, a być może również – uchronienie dziecka przed doświadczaniem poważnych trudności w przyszłości.
By zadecydować o najskuteczniejszej formie pomocy dziecku, konieczne zwykle są 3-4 spotkania konsultacyjne.
W trakcie pierwszego spotkania (z rodzicami), opartym na wzajemnym szacunku i zaufaniu, psycholog poprosi każdego z uczestników spotkania o opowiedzenie, na czym polega zgłaszana przez nich trudność. Zostanie przeprowadzony wywiad, psycholog zada pytania, dotyczące rozwoju dziecka, jego funkcjonowania w domu i w szkole, sytuacji rodzinnej i relacji w rodzinie, a także specyfiki zgłaszanego problemu (np. kiedy po raz pierwszy zaobserwowano trudności, w jakich okolicznościach występują objawy). Ważne jest, aby psycholog mógł zrozumieć sytuację Waszego dziecka, a następnie wspólnie będziecie mogli podjąć decyzję, dotyczącą dalszych działań. Psycholog doradzi, czy konieczne jest wykonanie diagnozy, dalsza terapia (indywidualna lub grupowa) albo inny rodzaj wsparcia dla dziecka oraz rodziców.
Druga i trzecia wizyta to spotkania psychologa z samym dzieckiem lub nastolatkiem. Przebiega ona w przyjaznej dziecku atmosferze – zwykle jest to zabawa, połączona z rozmową. Terapeuta pozostaje stale uważny na sygnały wysyłane przez dziecko i prowadzi spotkanie tak, by nie poczuło się ono zagrożone lub oceniane.
Ostatnia wizyta konsultacyjna to ponowne spotkanie z samymi rodzicami lub z dzieckiem i rodzicami. W trakcie tego spotkania psycholog podsumuje swoje obserwacje, a także wspólnie z rodziną podejmie decyzję dotyczącą dalszej pomocy dziecku. Na tym etapie psycholog może także poprosić o wykonanie dodatkowych badań lekarskich – wizytę u pediatry, okulisty, neurologa, psychiatry dziecięcego.
Konsultacje rodzicielskie mają na celu pomóc Rodzicom w zdobyciu wiedzy na temat rozwoju dziecka bądź nastolatka, zrozumieniu jego potrzeb, zachowań, emocji oraz w wyborze skutecznych strategii wychowawczych. Podczas spotkań z psychologiem Rodzice mogą przedstawić swoje pytania i wątpliwości związane z wychowaniem, sposobami komunikacji z dzieckiem, rozwiązywaniem konfliktów, rozwijaniem umiejętności społecznych u dziecka czy radzeniem sobie z przejawianymi trudnościami w zachowaniu i emocjach.
Gdy rodzice napotykają trudności wychowawcze, tj. ustalenie konsekwentnych zasad i granic, problemy z dyscypliną, trudności w komunikacji z dzieckiem, częste konflikty w rodzinie, pogarszające się relacje rówieśnicze, problemy szkolne itp.
Kiedy dziecko wykazuje niepokojące zachowanie, takie jak impulsywność, słaba kontrola emocjonalna, zachowania agresywne, zaburzenia snu, problemy szkolne, izolacja społeczna, nagłe zmiany nastroju itp.
W przypadku trudności rodzinnych, takich jak rozwód, rekonstrukcja rodziny, problemy w relacjach partnerskich, traumy rodzinne, choroba lub śmierć w rodzinie.
Gdy pewne fazy rozwoju tj. wiek przedszkolny czy okres dojrzewania, stają się niełatwym wyzwaniem dla rodziców – wsparcie i poradnictwo mogą być pomocne w zrozumieniu typowych zmian związanych z danym okresem rozwojowym oraz w zdobyciu wskazówek i wsparcia w radzeniu sobie z nimi.
Kiedy Rodzice dążą do samorozwoju, chcą doskonalić swoje umiejętności wychowawcze, lepiej rozumieć potrzeby dziecka i skutecznie na nie reagować, budować zdrowe relacje i więzi rodzinne.
Podczas terapii dzieci i młodzieży, psycholog wykorzystuje różne techniki i podejścia terapeutyczne dostosowane do wieku oraz potrzeb pacjenta. Terapia może opierać się na rozmowach, zabawie, działaniach artystycznych, grach terapeutycznych, treningu umiejętności społecznych oraz innych metodach, które pomagają dziecku lub młodzieży wyrazić swoje emocje, rozwijać zdrowe strategie radzenia sobie i dokonywać pozytywnych zmian w swoim życiu. Ważne jest, aby zauważyć, że terapia psychologiczna dzieci i młodzieży jest skuteczna, ale wymaga czasu i zaangażowania zarówno ze strony terapeuty, jak i rodziców. Regularne sesje terapeutyczne oraz wsparcie rodziny i bliskich są kluczowe dla osiągnięcia pozytywnych rezultatów w terapii dzieci i młodzieży.
Diagnoza psychologiczna pozwala określić na jakim poziomie rozwoju się znajduje się dziecko, jakie są jego możliwości, mocne strony, a także specyficzne problemy wpływające na funkcjonowanie w środowisku rodzinnym czy szkolnym. Przeprowadzenie u dziecka diagnozy psychologicznej stanowi próbę znalezienia przyczyny trudności zgłaszanych przez rodziców.
Wyniki diagnozowania odnoszą się do kwestii:
– rozwoju intelektualnego oraz zdolności percepcyjnych i motorycznych,
– poziomu rozwoju emocjonalnego i ewentualnych zaburzeń w tym obszarze,
– występowania trudności w nauce tj. dysgrafii, dyskalkulii, dysleksji, dysortografii,
– występowania cech dziecka szczególnie zdolnego.
Pełna diagnoza psychologiczna dziecka lub nastolatka wymaga od psychologa zebrania wszystkich możliwych informacji, często z kilku różnych źródeł. Podstawę diagnozowania stanowi WYWIAD z rodzicami/opiekunami, bieżąca OBSERWACJA zachowania dziecka, oraz TESTY PSYCHOLOGICZNE. Po diagnozie psycholog omawia jej wyniki. Jest to również czas na to, by zasugerować rodzicom możliwe rozwiązania i zaproponować realną pomoc, dostosowaną do aktualnego stanu i potrzeb psychofizycznych dziecka.
Interwencja kryzysowa dla dzieci i nastolatków to często pierwsza pomoc psychologiczna, która służy zapewnieniu szybkiego wsparcia w sytuacjach nagłych, trudnych lub traumatycznych. Do sytuacji kryzysowych należą:
– trudności z samooceną i samoakceptacją,
– obniżony, depresyjny nastrój,
– myśli suicydalne,
– przemoc rówieśnicza, domowa,
– zachowania destrukcyjne, samookaleczenia,
– strata, śmierć bliskiej osoby,
– choroby i inne.
Interwencja psychologa obejmuje różnorodne strategie i metody, które mają na celu rozpoznanie i nazwanie problemu, złagodzenie emocji oraz przywrócenie poczucia bezpieczeństwa i stabilności. To proces, który wymaga wrażliwości, elastyczności i odpowiedniego dostosowania do indywidualnych potrzeb i sytuacji każdej młodej osoby. Poprzez zapewnienie wsparcia emocjonalnego oraz stabilizacji można pomóc dziecku lub nastolatkowi przejść przez kryzys i rozwijać się w optymalny sposób.
Trening przeznaczony jest dzieci i młodzieży:
Przyjęcie i kwalifikacja do danej grupy TUS następuje na podstawie spotkania z psychologiem.
Zapraszam do zarezerwowania terminu wizyty telefonicznie lub mailowo.